باغ به باغ

امروز صبح خیاطان دربار آمده بودند.پارچه های حریر سبز و صورتی آورده بودند از جهت دوخت و دوز لباس تازه برای درختان.دادیم قد و بالای درختان را اندازه زدند.امر کردیم درست بگیرند تا بر تن و قامت درختان،لباس های بهاریشان زار نزند.امر کردیم گلهای کوچک شکوفهای ببرند و بر لباس بدوزند. زیبا و معطر و خوشرنگ .یک دو درختی را لباس تن کردند.زیبا شدند. دادم برای باقی هم بدوزند. خیاطان به کار مشغول شدند.لیک آمدن و گفتند که لباس ها را بهتر است کمی دیر تر بر تن درختان کنیم تا باران بهاری تمام شود و لباس ها تازه تر بمانند.با اکراه  پذیرفتیم. تا چند روز دیگر باید لباس های نو بر تن درختان برود و ما حظش را ببیریم.

امر کردیم بروند گنجشکان و قمریان و بلبلان را جمع کنند و بیاورند نزد ما.همگی آمدند.لاغر شده بودند.زمستان براشان سخت بوده. تیمار دار دربار را امر کردیم به آنها رسیدگی شود.بعد به فراش خاصه ی دربار گفتیم همه را روزی چند ساعت بفرستد تا آوازشان را تمرین کنند و سازشان را کوک کنند.بهار که می آید باید برایمان بخوانند آنگونه که شایسته ی دربار معظم ماست. فراش رفت و مضغانچی را برای تعلیم آورد.پدر سوخته را دادیم حسابی فلک کردند.می خواهد آبروی ما را ببرد. خودمان دست به کار شدیم و بهترین رامشگران را صدا کردیم تا گنجشکان را و بلبلان را صبح های زود و دمدمای غروب به آواز خواندن وا بدارد. دیروز که یواشکی شنیدیم خوب می خواندند. ظن اقوی این است که تا آمدن بهار صدایشان رساتر و شادتر شود.

ملک الدوله آمد و کرنشی کرد و دلجویی ما را کرد و بعد وساطت فراش خاصه را کرد. با کلی اما و اگر قبول کردیم.(خودمان هم دلمان برایش تنگ شده بود.پدر سوخته حسابی در دلمان جایی دارد.) فی الفور آمد برای دستبوسی و عرض ارادت.قبولش کردیم.بهار که می آید باید این بازی ها را هم از خودمان در بیاوریم.

               

                  منبع عکس                            منبع عکس2

و امروز فرمودیم فراش خاصه را که پنبه زنها را خبر کند. خبر کرد.ابرهای تیره شده و خوابیده بر هم را دادیم پنبه زنها ی دوره گرد بزنند. آنها هم زدند.پدر سوخته ها هم چه خوب زدند. ابرها تپل شدند و سفید. آدم حظ بصر میگردش که نگاهشان کند.به هر یک پولی در خور دادم تا کیفور شوند دم عید. ابر ها ی زده شده و سفید را که می بینیم حالی می کنیم. 

                       

 

فرمودیم فراش خاصه ی بارگاه را صدا کنند. آمد.امر کردیم آب و جارو کنند تمام دیار را و  کردند. از سر شب تا صبح باران بود که بر دشت و دمن و  کوچه پس کوچه های شهر سرازیر بود. پس شهر به خیسی تمام در آمد .سفارش کردم فراش خاصه ی بارگاه را که این خیسی را از شهر دریغ نکنند تا بهار بیاید.

-عجب ماه گرفتگی ای بود. تو رصدش کردی؟

--نه.

-ا؟!!!چرا؟

--چشم گذاشتم تا ماه بره قایم بشه.

-!!!!