باغ به باغ

صبح می شود

و آفتاب غرقه در خون خویش

                سرک می کشد

صبح تمام می شود

            و آفتاب غرق می شود میان خون خود

                                                 و می رود

۲=========

فرو می خورم بغض همواره ام  را

و فکر می کنم

چه ساده است رسیدنت

چه سخت است نگاه کردنت

                 و فکر می کنم

تو را خواسته ام،نخواسته ام ،فرو خورده ام بغض خویش را

                                                        تو را خواسته ام

                                                           نه خواسته ام